Ook voor dieren!
Het beste bewijs dat homeopathie geen kwestie is van suggestie e.d, is dat het ook zo goed werkt bij dieren. Hierbij het illustratieve verhaal van de zieke kat.
Het was op een vrijdagmiddag dat de eigenaresse van de kat belde. Hij was ziek: (gal)braken en diarree. Erger nog, de ontlasting was vrijwel totaal ontkleurd. De anders zo actieve kat lag zielig te zijn, hij was er echt beroerd aan toe! Wat kon ze doen?
Ze woont niet echt in de buurt, maar omdat ze beschikt over een EHBO doosje met een heel aantal middelen, en ze zelf ook bekend is met de werkwijze van de homeopathie, gaf ik eerst enkele aanwijzingen om het middel Nux.v. in te zetten: als het kon een korrel oplossen in een flesje met wat alcohol en elke keer schudden en het onder de neus van de kat houden.
Zo kon ze vast wat doen, maar dat zou niet voldoende zijn. Ontkleurde ontlasting duidt doorgaans op een afsluiting van de galwegen en de vraag was dan ook waardoor dat kon zijn. Er waren geen aannemelijke dingen te bedenken, of het moest een ziekte zijn die plots was opgekomen. Dus stuurde ik nog 2 middelen op, waaronder een tinctuur, en ondertussen kon de Nux.v. hopelijk wat uitrichten.
Die andere middelen werden daarna ingezet, en gelukkig, de kat reageerde er goed op en het leed leek geleden. Ook al wisten we nog niet wat het kon zijn geweest, het braken verdween en de ontlasting was ook bijna weer normaal. Gelukkig…..
Maar: na precies een week herhaalden zich de symptomen, maar nu in een veel heftiger mate! Weer op vrijdagmiddag natuurlijk…..Op zaterdag was de kat zo ziek en eten en drinken ging helemaal niet meer, dat hij totaal uitgeput tegen de deur moest leunen om overeind te blijven. Dit kon echt niet meer! Naar de dierenarts dus, en die constateerde dat de kat uitgedroogd was. Dat kon o.a. komen door een nieraandoening, maar daar leek niet veel aanleiding voor: de kat was jong, speels en vitaal, tot hij plots zo ziek werd. Gelukkig waren de nieren nog wel goed voelbaar. Toch moest er iets zijn waardoor deze kat zo plotseling zo ziek werd. Alles werd nagegaan, en de dierenarts dacht dat een vergiftiging eraan ten grondslag moest liggen. Maar waarvan??? Buiten kwam hij alleen in de afgebakende tuin. Daarin stonden gelukkig geen giftige planten voor hem. Bovendien, hij was weinig buiten geweest de afgelopen week. Maar wat dan? De dierenarts vroeg wat er in huis aanwezig was aan planten. Niets dus. Behalve een bos bloemen die op tafel stond………lelies.
Dat was het!! Lelies zijn uiterst giftige bloemen, alles eraan is giftig: wortels, stengels, bloemen, zelfs het stuifmeel! En ja, Moses de kat, hield er van om er tegen aan te tikken of er een bloem uit te trekken……Tjonge, zou dat het zijn? Zeer waarschijnlijk wel, zei de dierenarts. Zij gaf een antibraakmiddel mee en een maagbescherming. Moses kreeg een infuus om zijn vochtgehalte wat op peil te brengen en nog een medicijn als maagbescherming. En nu maar hopen dat hij het zou redden.
24 uur later belde het bazinnetje op om te vragen wat er homeopathisch nog zou kunnen. De kat knapte niet echt op Bovendien: van het antibraakmiddel ging Moses nog meer braken, hij lustte ook niet het speciale voer wat de dierenarts meegaf en deed nog steeds heel ziek aan. De kans dat hij dit niet zou overleven steeg als hij niet ging eten en drinken. Zijn nieren zouden dan zeker gaan verschrompelen en dan zou euthanasie de enige mogelijkheid nog zijn!
Dus werd het weer tijd om te kijken wat er in het EHBO doosje zat wat hiervoor geschikt was. Diagnose: een lelie vergiftiging……..wat zou daar bij passen?? Na enig nadenken, ja….eureka: het middel Veratrum komt uit de orde van de Liliacea, en zit ook in het EHBO doosje! Dus werd dat gegeven,weer in opgeloste vorm dmv ruiken. Ook het middel China wat ook gelukkig in huis was werd er bij ingezet. Dit middel heeft als belangrijke eigenschap dat het helpt bij verlies van (allerlei) lichaamsvloeistoffen. Ook dat was hier aan de orde geweest: Moses was behoorlijk uitgedroogd door al het braken en de diarree.
Het antibraakmiddel werd gestopt omdat hij er nog meer van ging braken en medicijnen toedienen niet echt plezierig ging. Ruiken is dan een ideale oplossing daarvoor.
Binnen een paar dagen was de kat weer goed opgeknapt. Gelukkig. Maar lelies komen niet meer in huis!
Het was op een vrijdagmiddag dat de eigenaresse van de kat belde. Hij was ziek: (gal)braken en diarree. Erger nog, de ontlasting was vrijwel totaal ontkleurd. De anders zo actieve kat lag zielig te zijn, hij was er echt beroerd aan toe! Wat kon ze doen?
Ze woont niet echt in de buurt, maar omdat ze beschikt over een EHBO doosje met een heel aantal middelen, en ze zelf ook bekend is met de werkwijze van de homeopathie, gaf ik eerst enkele aanwijzingen om het middel Nux.v. in te zetten: als het kon een korrel oplossen in een flesje met wat alcohol en elke keer schudden en het onder de neus van de kat houden.
Zo kon ze vast wat doen, maar dat zou niet voldoende zijn. Ontkleurde ontlasting duidt doorgaans op een afsluiting van de galwegen en de vraag was dan ook waardoor dat kon zijn. Er waren geen aannemelijke dingen te bedenken, of het moest een ziekte zijn die plots was opgekomen. Dus stuurde ik nog 2 middelen op, waaronder een tinctuur, en ondertussen kon de Nux.v. hopelijk wat uitrichten.
Die andere middelen werden daarna ingezet, en gelukkig, de kat reageerde er goed op en het leed leek geleden. Ook al wisten we nog niet wat het kon zijn geweest, het braken verdween en de ontlasting was ook bijna weer normaal. Gelukkig…..
Maar: na precies een week herhaalden zich de symptomen, maar nu in een veel heftiger mate! Weer op vrijdagmiddag natuurlijk…..Op zaterdag was de kat zo ziek en eten en drinken ging helemaal niet meer, dat hij totaal uitgeput tegen de deur moest leunen om overeind te blijven. Dit kon echt niet meer! Naar de dierenarts dus, en die constateerde dat de kat uitgedroogd was. Dat kon o.a. komen door een nieraandoening, maar daar leek niet veel aanleiding voor: de kat was jong, speels en vitaal, tot hij plots zo ziek werd. Gelukkig waren de nieren nog wel goed voelbaar. Toch moest er iets zijn waardoor deze kat zo plotseling zo ziek werd. Alles werd nagegaan, en de dierenarts dacht dat een vergiftiging eraan ten grondslag moest liggen. Maar waarvan??? Buiten kwam hij alleen in de afgebakende tuin. Daarin stonden gelukkig geen giftige planten voor hem. Bovendien, hij was weinig buiten geweest de afgelopen week. Maar wat dan? De dierenarts vroeg wat er in huis aanwezig was aan planten. Niets dus. Behalve een bos bloemen die op tafel stond………lelies.
Dat was het!! Lelies zijn uiterst giftige bloemen, alles eraan is giftig: wortels, stengels, bloemen, zelfs het stuifmeel! En ja, Moses de kat, hield er van om er tegen aan te tikken of er een bloem uit te trekken……Tjonge, zou dat het zijn? Zeer waarschijnlijk wel, zei de dierenarts. Zij gaf een antibraakmiddel mee en een maagbescherming. Moses kreeg een infuus om zijn vochtgehalte wat op peil te brengen en nog een medicijn als maagbescherming. En nu maar hopen dat hij het zou redden.
24 uur later belde het bazinnetje op om te vragen wat er homeopathisch nog zou kunnen. De kat knapte niet echt op Bovendien: van het antibraakmiddel ging Moses nog meer braken, hij lustte ook niet het speciale voer wat de dierenarts meegaf en deed nog steeds heel ziek aan. De kans dat hij dit niet zou overleven steeg als hij niet ging eten en drinken. Zijn nieren zouden dan zeker gaan verschrompelen en dan zou euthanasie de enige mogelijkheid nog zijn!
Dus werd het weer tijd om te kijken wat er in het EHBO doosje zat wat hiervoor geschikt was. Diagnose: een lelie vergiftiging……..wat zou daar bij passen?? Na enig nadenken, ja….eureka: het middel Veratrum komt uit de orde van de Liliacea, en zit ook in het EHBO doosje! Dus werd dat gegeven,weer in opgeloste vorm dmv ruiken. Ook het middel China wat ook gelukkig in huis was werd er bij ingezet. Dit middel heeft als belangrijke eigenschap dat het helpt bij verlies van (allerlei) lichaamsvloeistoffen. Ook dat was hier aan de orde geweest: Moses was behoorlijk uitgedroogd door al het braken en de diarree.
Het antibraakmiddel werd gestopt omdat hij er nog meer van ging braken en medicijnen toedienen niet echt plezierig ging. Ruiken is dan een ideale oplossing daarvoor.
Binnen een paar dagen was de kat weer goed opgeknapt. Gelukkig. Maar lelies komen niet meer in huis!
